آقا خره

هدفی که بشه جونت رو بذاری برای رسیدن به اون

عجب هدفی می شه ها !

این هدف هم خودش هزار تا داستان داره

یه روز یه بنده خدایی چند تا شاگردش رو می بره وسط یه دشت پر برف

یه درخت بهشون نشون می ده و می گه

یه جوری برید طرف اون درخت که رد پاهاتون صاف و مستقیم باشه

جز یکی همه وقتی به درخت می رسند رد پاهاشون کج و کوله بوده

از اون یکی می پرسن چطوری رد پای تو در تمامی مسیر صاف درامد

 می گه

من فقط درخت رو تو تمامی مسیر نگاه می کردم

نه پاهام رو و نه مسیر ی رو که پشت سر گذاشت ام یا اونچه باقی مونده

ببینم درختت رو انتخاب کردی ؟

همیشه هستند کسانی که

وقتی چیزی رو خواستند

برای بدست اوردنش هم تلاش بکنند

همیشه هستند کسانی که

خسته بشوند و باز ادامه بدهند

بخورند زمین و بلند بشن

زخمی بشن و ادامه بدهند

درمونده بشوند و نا امید ! اما از رفتن نمونن

به خودشون فحش بدهند که بابا دست بردار ! اما دست بر ندارند

این جور ادمها

از زور درموندگی گریه می کنند اما با آستین چشم ها رو پاک می کنند

شاید بعد بارون

تصویر ها شفاف تر شده باشه و یه کوره راهی هر چند کوچیک هم شده

بشه میون اونهمه نا امیدی پیدا کنن برای رسیدن

اخرش هم که بالشون رو دست روزگار می بنده و می افتن رو خاک

با چشمشون به اون سویی که تصمیم داشتن برن تا برسن نگاه می کنن

و  زیر لب می گن

بذار کتم رو باز کنم

بذار از خاک بلند شم

شده بعد مردن هم که باشه

می رسم

آی که من عاشق اینجور آدم ها

حیف که تعدادشون کمه

اونقدر کم

که برای رسیدن به اونها

باید بشی مثل خودشون و هدفت رو بذاری دیدن یکی از آنها

و بری از اول این نوشته و خودت همین راهی که گفتم طی کنی !!