تبليغاتX
آقا خره

آقا خره

 

 

 اسم این پست را هم می ذارم شوخی آخر // تا روزهای خوب آینده خدا نگهدار

 

+ نوشته شده در  جمعه 6 اردیبهشت1387ساعت 1:13  توسط آقا خره  

 

واردات توالت آزاد شد !!

ضمن تبریک به عموم مهندسان کشور به خاطر واردات توالت و نمازخانه  از اسپانیا به تمامی مهندسان کشور این نوید را می دهم که چون اجرای هزار واحد سرویس بهداشتی در سراسر کشور مستلزم نیروی انسانی متخصص بوده و تامین این حجم  نیرو انسانی در حد توان شرکت اسپانیایی نیست مهندسان جوان می توانند به عنوان کارمندان حرف شنو و درستکار به استخدام این شرکت خارجی درامده و ضمن خر حمالی برای این شرکت معتبر جهانی برای سالهای بعد که قصد مهاجرت به کشورهای خارجی را دارند رزومه خوبی هم دست و پا کنند . امید که این روند واردات سرویسهای بهداشتی و نمازخانه های اسپانیایی موجب شود که درصد بی کاری اسپانیا کاهش یابد

بنده به عنوان یک هموطن ایرانی به دلالان موفقی که توانسته اند زیره به کرمان برده و کاسه توالت ایرانی را به وطن با هزار منت وارد کرده و مورد تشویق هم واقع شوند خسته نباشید گفته و از ایشان دعوت می کنم در جهت صادر نمودن توانمندیهای کشورمان همچون سد سازی ؛ نیروگاه برق ؛ نیروگاه های سیکل ترکیبی؛ نیروگاه های اتمی و . . . غیره  به کشور های عقب افتاده اروپایی و امریکایی هم آستینی بالا بزنند !!

پروفسور شپلوت

 

اصل خبر  از تباناک

 

شركت اسپانيايي «معماران گينجر و بونو» طرح خود براي اجراي طرح ساخت 1000 مجموعه سرويس بهداشتي ظرف 8 ماه را در نشستي با حضور رئيس سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري و مديرعامل شركت توسعه گردشگري تشريح كرد.

به گزارش فارس، در اين نشست خوزه باياري، مدير بخش خاورميانه اين شركت گفت: ما به عنوان معماران اسپانيايي احساس نزديكي زيادي به ايرانيان داريم چون هزاران سال مسلمانان در اسپانيا زندگي مي‌كردند.

وي با بيان اينكه 60 معمار در شركت «گينجر و بونو» مشغول به فعاليت هستند، افزود: در اين شركت تيم بين‌المللي از معماران ايتاليايي، آلماني، لهستاني، استراليايي و السالوادري مشغول به فعاليت هستند.

مدير بخش خاورميانه شركت «گينجر و بونو» گفت: اين شركت در حال حاضر در آلمان، فرانسه، لهستان، دبي و ايران مشغول به فعاليت است و علاوه بر اسپانيا در كشورهاي لهستان و دبي نيز دفتر دارد.

خوزه باياري با اشاره به ساخت مجتمع‌هاي بين‌راهي توسط اين شركت با سيمان‌هاي پيش ساخته تصريح كرد: محصولات پيش ساخته بسته به نوع آب و هوا متفاوت است به طوري كه در مناطق گرمسير از منسوجات و پارچه نيز مي‌توان استفاده كرد.

وي با بيان اينكه با اين سيستم امكان ساخت 1000 مجتمع خدماتي بين‌راهي ظرف 8 ماه وجود دارد، گفت: اين مجتمع‌ها در متراژ 260 متر ساخته مي‌شود كه 180متر آن به ايجاد سوپر ماركت و فروشگاه غذاي آماده و 70 متر براي ساخت دستشويي و نمازخانه اختصاص پيدا مي‌كند.
مدير بخش خاورميانه شركت گينجر و بونو آمادگي اين شركت براي ساخت اين مجتمع‌ها در يكي از محورهاي كشور را به صورت پايلوت اعلام كرد.

در اين نشست رئيس سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري نقطه نظرات خود را پيرامون ساخت اين مجتمع‌ها اعلام كرد.

اسفنديار رحيم مشايي تصريح كرد: هزينه‌هاي ساخت اين مجتمع‌ها نبايد بالا باشد و نگهداري آن نيز بايد آسان باشد.
وي افزود: اين بناها بايد متناسب با معماري و فضاي طبيعي مناطق مختلف كشور ساخته شود و امكان توسعه آن نيز وجود داشته باشد.

مشايي با اشاره به ظرفيت بالاي اين مجتمع‌ها براي تبليغات تصريح كرد: با توجه به برنامه‌هاي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري براي فرهنگ‌سازي در كشور لازم است كه اماكن تبليغات تلويزيوني در اين مجتمع‌ها وجود داشته باشد.

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 5 اردیبهشت1387ساعت 14:28  توسط آقا خره  

 

 

یه مهندس معمار که چهل سالگی تصمیم می گیره بره دنبال رویاش

بعد هم با هزار بدبختی می رسه به اون

گزارشی از این تلاش و دردسرهاش که در طی چند سال قبل و بعد از انقلاب ایران است می شه یه کتاب

خواندن این کتاب رو توصیه میکنم حداقل برای مهندس ها که کله مبارکشون بوی قرمه سبزی میده 

 

 

در مورد نادر خلیلی مطلبی را از جام جم آن لاین برداشتم که به مناسبت در گذشت اون نوشته شده


 

نادر خليلي، مسابقه با خود را به پايان رساند
جام جم آنلاين: چند سال پيش زماني كه براي انجام گفتگويي با نادر خليلي با دفتر او در كاليفرنيا تماس گرفتم، گفت اين روزها سرم خيلي شلوغ است، اما نمي‌توانم به در خواست گفتگويي كه از سرزمينم مي‌آيد، پاسخ منفي بدهم. گفتگوي تلفني ما بيش از 2 ساعت به طول انجاميد و در آن نادر خليلي از گذشته و آينده و اميدهايش گفت.

 از آن زمان كه پس از پايان تحصيلاتش در رشته معماري و شروع به كار در رشته معماري برج ها و آسمانخراش‌ها، تحت‌تاثير گفته پسرش به مسابقه‌اي با خود دست مي‌‌زند. مسابقه‌اي كه با آمدن به ايران و 5 سال موتورسواري در كويرهايش و كشف رمز و راز معماري كويري به وجود مي‌آيد و آن را با معرفت مولانا در هم مي‌آميزد و در بازگشت به ايده جديد براي ساخت و ساز بناها با حداقل مصالح و هزينه و در عين حال مقاوم در برابر زلزله و ديگر بلاياي طبيعي مي‌رسد. طرحي كه اگر چه از دل زمين تف ديده كوير ايران رسته، اما بازار آن تا ماه و مريخ گسترده شده است.

نادر خليلي اميدوار بود بتواند به مردم جهان كمك كند تا در جايي زندگي كنند كه در سازگاري با محيط زيست‌شان باشد، نه عليه آن. پس از زلزله بم مي‌گفت، بارها پيشنهاد بازسازي اين شهر كويري را بر مبناي طرح‌هاي برآمده از دل معماري كوير ايران داده است كه هيچگاه جدي گرفته نشده است. نادر خليلي در موسسه زمين كاليفرنيا، ايده‌هاي خود را پي مي‌گرفت تا از خاك بر افلاك رود. او در آخرين روزهاي سال گذشته در 72 سالگي در آمريكا درگذشت؛ اما ايده‌هاي آينده نگرانه او باقي ماند تا شايد روزي نخستين شهرك‌هاي ماه بر مبناي ايده‌هاي او شكل بگيرند و انسان در هنگام ترك سياره خود به ياد كهن‌ترين سنت‌هاي قديمي‌خود بيفتد:

«زماني كه پس از پايان تحصيلاتم در ايران و تركيه و آمريكا، معماري داراي موقعيت بودم جمله‌اي از پسرم دگرگونم كرد. روزي به او گفتم چرا با دوستانت مسابقه نمي‌دهي و او گفت دوست دارم تنها و با خودم مسابقه دهم. گويي آتشي در دلم بيدار شد. من هم بايد به جاي مسابقه با ديگران با خودم مسابقه مي‌دادم. به ايران بازگشتم و از دل كوير ايران عصاره‌اي از معجزه خاك و آتش را يافتم.»

نادر خليلي به ايران بازگشت و 5 سال را با موتورسيكلت خود به گشت‌وگذار در كويرهاي ايران گذراند و به بررسي و آزمون و آزمايش بناهاي خشت و گلي سنتي ايران پرداخت و دريافت اين سازه‌ها تا چه حد با طبيعت اطرافشان سازگار است. در اين دوران بود كه در دل كوير ايران تحقق روياهايي را ديد كه مي‌توانست تا مرزهاي گسترده‌تري امتداد يابد. وي درباره تجربه اين دوران خود مي‌نويسد: «سرانجام اين روياها را در عالم حقيقت لمس كردم بي‌آن‌كه با كسي جز با خودم مسابقه دهم. اسب‌ها هرگز با هم مسابقه نمي‌دهند، ما انسان‌ها هستيم كه آنها را به مسابقه مي‌كشيم، اسب‌ها هنگامي‌كه آزاد و سرمست هستند، به سرعت بادها مي‌دوند. زنبورهاي عسل نيز از هم پيشي نمي‌گيرند. همگي از گل‌ها كام دل بر مي‌گيرند و در پايان چيزي كمتر از شهد گل نمي‌آفرينند. پرندگان نيز در يك دسته و در زمان پرواز از هم جلو نمي‌زنند ولي همه آن ها به اوج مي‌رسند. ما انسان ها نيز گله وار آفريده نشده‌ايم كه با هم مسابقه زندگي دهيم. ما تك تك به وجود آمده‌ايم تا زيست كنيم و به اوج لايتناهي برسيم.»

و اين‌گونه نادر خليلي گام در راه مسابقه‌اي يك نفره گذاشت. يكي از دغدغه‌هاي اصلي او در طول مدت فعاليت حرفه‌ايش اين بود كه چگونه مي‌توان بناها و ساختمان‌هايي ساخت كه علاوه بر بيشترين سازگاري با طبيعت، بتوانند در برابر بلاياي طبيعي و به خصوص زلزله مقابله كنند. وي اين هدف را يكي از دلايل فعاليت هايي مي‌دانست كه از مدتي قبل آغاز كرده بود. وي مي‌گويد: «علم و تجربه در غرب در اين مورد يك جواب راحت و درست به من داده بود: خانه‌ها را با بتون و فولاد بايد ساخت. مدت‌ها طول كشيد تا بفهمم اين پاسخ نه درست بوده است و نه راحت.»

به اين ترتيب وي با آزمون و آزمايش بناهاي تاريخي و خشت و گلي به گفته خود متوجه جايگاه بي‌نظير عناصر اربعه تاريخي شد و به بررسي دقيق‌تر خشت‌ها پرداخت و متوجه شد اين مصالح ساختماني ارزان قيمت و طبيعي اگر درست به كار گرفته شوند مي‌توانند بناهايي مقاوم را به وجود آورد.

او در اين ميان فلسفه‌اي را نيز براي كار خود تدوين كرد كه ريشه در آموزه‌هاي عرفاني مولانا داشت و سعي مي‌كرد آنها را به زبان مصالح ساختماني تاويل كند. بدين ترتيب تركيب دو مفهوم خشت هاي مقاوم از يك سو و از سوي ديگر مفهوم بافته شدن عناصر سازنده بنا، به ايده جديدي رسيد. مفهومي‌كه با كمك مصالح جديدي به نام ابر خشت مي‌توانست بناهاي مقاوم آينده را بسازد. در اين ابر خشت‌ها، كيسه‌هاي بزرگي از خاك تقويت شده با فيبرهاي ويژه‌اي كه جايگزين كاه قديمي‌شده بودند پر مي‌شد و با تركيب آب، رشته هاي طولاني را به وجود مي‌آورد. حال بناهاي گنبدي جديد به جاي آن كه از بلوك‌هاي مجزا ساخته شود با بافتن اين رشته‌هاي بلند ابر خشت‌ها شكل مي‌گرفت و در برابر نور خورشيد و حرارت محيط خشت‌ها خشك مي‌شدند. در فرآيند بافت چنين بنايي، اين امكان وجود داشت كه برخي سازه‌هاي اصلي بنا درون آن بافته شود، مثلا سكوهاي مختلف يا اتاقك‌هاي موجود را مي‌شد در دل اين بنا بافت. آزمايش‌هاي زلزله‌نگاري نشان داد اين نوع بناها كه ظاهر زيبايي هم داشت و قابليت افزوده شدن بخش‌هاي مختلف به آن وجود داشت، توان مقابله‌اي كم نظيري را برابر لرزه‌هاي سنگين دارد.

پس از اين دوره بود كه مجموعه‌اي از آزمايش‌هاي فني براي تاييد اين نوع معماري پشت‌سر گذاشته شد و سرانجام به عنوان طرحي كم‌هزينه، زيبا، داراي امكان ساخت توسط مردم و مقاوم در برابر بلاياي طبيعي پذيرفته شد. اگرچه عمده مشكل اين طرح كه تاكنون نيز باقي است، مقاومت صنايع سازنده وسايل منزل براي طراحي وسايلي مانند كابينت آشپزخانه يا مبلمان براي اين منازل است.

به هر حال نادر خليلي طرح‌هايي را با سازمان ملل متحد و دفتر توسعه ملل در حال توسعه اين سازمان، دفتر توسعه عمراني آن آغاز و طرحي به نام منازلي براي بي‌خانمان‌ها را پيگيري كرد.

او همچنين در كاليفرنيا مركزي تحقيقاتي به نام كل ارت‌ (Cal Earth) راه‌اندازي كرد كه تحقيقات خود را در آن پي مي‌گرفت.

در سال 1984 سازمان هوا و فضانوردي ايالات متحده آمريكا (ناسا)  كه برنامه‌ريزي سفر درازمدت انسان به ماه براي اقامت‌هاي طولاني را آغاز كرده بود  كنفرانسي را به نام پايگاه‌هاي مستقر در ماه و فعاليت‌هاي فضايي در قرن 21 برگزار كرد. يكي از اهداف سمينار، رسيدن به اين موضوع بود كه چگونه مي‌توان به روشي اقتصادي براي ساخت بنا در ماه دست يافت. اين موضوع زماني اهميت مي‌يابد كه بدانيم انتقال مصالحي مانند آهن و بتون به ماه تا چه حد گرانقيمت است و براي انتقال هر كيلوگرم مواد خام به ماه بايد هزاران دلار هزينه كرد.

اين ايده در آن جلسه بازتاب فراواني يافت به طوري كه وقت سخنراني خليلي تمديد و وي با پرسش‌هاي فراوان دانشمندان مواجه شد. بعد‌ها آزمايشگاه‌هاي پيشرفته لوس‌آلاموس، آزمون‌هاي بسيار جدي و سختي را درباره كيفيت بنا، مقاومت در برابر ماه لرزه‌هاي ناشي از برخوردهاي شهابسنگي، پرتوهاي كيهاني، تغييرات دماي روز و شب ماه و... انجام داد. نتيجه بهتر از آنچه بود كه تصور مي‌شد. خليلي شرح اين داستان را بعدها در كتاب پياده‌روهايي بر ماه نوشت. ايده او از سوي مجامع فضايي پذيرفته شد و در حال حاضر با تركيب با فناوري نانو ريسمان‌ها، سنگ بنايي براي ساخت اين شهرك‌ها به حساب مي‌آيد. در طرح‌هاي عمده‌اي كه اين روزها درباره آينده سكونتگاه‌هاي انسان بر ماه و مريخ مطرح مي‌شود ايده نادر خليلي در صدر فهرست كوتاهي از پيشنهادهاي متنوع قرار دارد كه توانايي و كار آمدي را در كنار شرايط اقتصادي به همراه دارد.

جالب اين كه دانشگاه بين‌المللي فضايي كه خود خليلي نيز عضو هيات مديره آن بود بارها در شهرك خليلي، فضانورداني را براي تمرين اقامت داده بود تا آنها امكان رفت و آمد و زندگي با لباس‌ها و تجهيزات فضايي را در اين محيط بيازمايند. نادر خليلي سال 2004 نيز موفق شد جايزه معتبر معماري آقاخان را به دليل خدماتش به رشته معماري دريافت كند.

نادر خليلي به اين ترتيب ايده آينده‌نگرانه‌اي را براي زندگي در فضا پايه‌ريزي كرد. طرح‌هاي او پس از سونامي شرق آسيا و حادثه طوفان كاترينا در نئواورلئان مورد توجه قرار گرفت. وي در بامداد چهارشنبه 5 ماه مارس 2008 ديده از جهان فروبست. مسابقه خليلي او را از اوج اعتبار در ساخت آسمانخراش‌ها به دل كويرهاي ايران رهنمون كرد و از آنجا ايده او را تا فراسوي زمين و تا شهرك‌هاي ماه و مريخ فرستاد و در اين سفر سنت قديم و انديشه‌هاي مولانا او را همراهي كرد. اينك و در پايان اين سفر، خليلي راه جديدي را پيش روي شاخه‌هاي مختلفي از علم باز كرده است.

شايد نام او، انديشه كهن ايران را همراه با نخستين ساكنان شهرك‌هاي دوردست ماه و مريخ به فضا ببرد.

ساخت بنا روي‌‌ماه با الهام از كوير

در سمينار پايگاه‌هاي مستقر درماه و فعاليت هاي فضايي در قرن 21 نادر خليلي پيشنهاد خود را مبني بر ساخت بناهايي روي ماه با الهام گرفتن از طرح معماري كويري و براساس ابر خشت‌ها ارائه كرد. وي درباره اين جلسه مي‌گفت: «زماني كه نوبت به صحبت‌هاي من رسيد به حاضران گفتم من مثل شما دانشمند نيستم، اما طرح كلي اين است كه چون نمي‌توانيد مصالح را به ماه ببريد از نيروهاي طبيعت در آنجا استفاده كنيد. كيسه‌هايي كه بايد ابر خشت‌ها را شكل دهد وزن بسيار اندكي دارند. مي‌توان آنها را به ماه برد و در آنجا آنها را با خاك ماه و مقداري ماده مرطوب‌كننده و الياف ويژه پرمي‌كنيم.

سپس بنا‌ها را مطابق مشابه زميني مي‌بافيم و در نهايت لايه خشت رويي را با كمك حرارت خورشيد خشك مي‌كنيم. به اين ترتيب پوسته‌اي يكسان ايجاد مي‌شود كه پوششي يكپارچه را در برابر شرايط اقليمي به وجود مي‌آورد. در اين طرح مصالح اصلي خاك ماه خواهد بود».

پوريا ناظمي

+ نوشته شده در  پنجشنبه 5 اردیبهشت1387ساعت 1:44  توسط آقا خره  

 

سایت جامع گردشگری ایران

http://www.anobanini.ir

 

بعضی وقت ها آدم از یه سایت آنقدر خوشش می آید که وقتی وارد می شود دیگر خارج شدن دست خودش نیست!

اگر به مسافرت علاقمند هستید این سایت از آن سایتهایی است که شما را در تجربیات دیگران شریک کرده و این امکان را به شما می دهد که سفری مجازی به تمامی ایران کنید .

امیدوارم همانطور که من از این سایت لذت بردم شما هم لذت ببرید

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 4 اردیبهشت1387ساعت 19:39  توسط آقا خره  

 

 

یه طوطی بود که هر روز می آمد و از جام مقدسی که تو یه محراب کلیسا قرار داشت شراب می خورد و مست می کرد و هرچی فحش خوار و مادر بود می داد به کشیش و آخر سر هم تو صحن کلیسا خراب کاری میکرد  می رفت

یه روز که طوطی خیلی تو خوردن شراب مقدس زیاده روی کرده بود بعد از کلی فحش بی ناموسی دادن رفت و وسط محراب مقدس خراب کاری کرد !!

کشیش که بدجوری عصبانی شده بود رو کرد به طوطی و با عصبانیت گفت : مرتیکه پدر سوخته ! تکلیف ما رو روشن کن !

اگر مسلمونی !! چرا شراب می خوری ! ؟

اگر مسیحی هستی چرا تو کلیسا م ی ر ی ن ی ؟؟

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1 اردیبهشت1387ساعت 23:31  توسط آقا خره